Biuro parafialne / PFARRBÜRO
Ksiądz Proboszcz tel. +49 611 160 20 511
Ksiądz Wikariusz tel. +49 611 160 20 512
- poniedziałek, wtorek 10.00-12.00 Montag, Dienstag
- czwartek i piątek 16.oo - 18.oo Donnerstag und Freitag
Z przyczyn niezależnych nie zawsze jesteśmy obecni w godzinach otwarcia biura, dlatego bardzo prosimy o wcześniejsze umówienie terminu.
Aus von uns unabhängigen Gründen sind wir nicht immer während der Öffnungszeiten im Büro anwesend, deshalb bitten wir um vorherige Terminvereinbarung.
Sakramenty / Sakramente
Sakrament to widzialny znak i narzędzie, za pośrednictwem którego Duch Święty rozlewa łaskę Chrystusa w Kościele / Das Sakrament ist ein sichtbares Zeichen und Werkzeug, durch welches der Heilige Geist die Gnade Christi in der Kirche schenkt
Chrzest / Taufe
PL
SAKRAMENT CHRZTU ŚWIĘTEGO
Chrzest jest pierwszym (gdyż bez niego nie można przyjąć innych) i najważniejszym (gdyż jest podstawą całego życia chrześcijańskiego) sakramentem.
Przez chrzest zostajemy wyzwoleni od grzechu pierworodnego oraz od osobistych win i stajemy się przybranymi dziećmi Boga. Jednocześnie stajemy się członkami Jego Kościoła.
Informacja dla rodziców pragnących ochrzcić dziecko
Rodzice (przynajmniej jedno z nich) musi należeć do Kościoła katolickiego.
Aby poprosić o udzielenie sakramentu chrztu świętego rodzice lub jedno z nich (nie kto inny) powinni:
- zgłosić się do biura parafialnego,
- posiadać akt urodzenia dziecka (Geburtsurkunde lub Geburtsbescheinigung für religiöse Zwecke),
- podać dokładne dane rodziców chrzestnych.
Rodzice chrzestni zobowiązani są przedstawić zaświadczenie (od swojego proboszcza), że mogą być dopuszczeni do godności rodzica chrzestnego.
- mieszkający w Niemczech: Patenschein – że należą do Kościoła katolickiego.
- mieszkający w Polsce: Zaświadczenie, że są wierzącymi i praktykującymi katolikami.
Warunki jakim powinni odpowiadać rodzice chrzestni według Kodeksu Prawa Kanonicznego obowiązującego w Kościele katolickim:
Rodzice chrzestni wraz z rodzicami dziecka mają za zadanie zapewnić ochrzczonemu rozwój życia religijnego, przykładem własnego życia dać ochrzczonemu przykład wiary oraz pomagać, żeby ochrzczony prowadził życie chrześcijańskie odpowiadające przyjętemu sakramentowi i wypełniał wiernie złączone z nim obowiązki.
Do podjęcia obowiązków rodzica chrzestnego może być dopuszczony ten, kto:
- należy do Kościoła, jest katolikiem, przyjął już sakrament Komunii świętej i bierzmowania;
- prowadzi życie zgodne z wiarą i odpowiadające funkcji, jaką ma pełnić;
- ukończył 16 lat, chyba, że biskup diecezjalny określił inny wiek, albo proboszcz jest zdania, że słuszna przyczyna zaleca dopuszczenie wyjątku;
- jest wolny od jakiejkolwiek kary kanonicznej, zgodnie z prawem wymierzonej lub zdeklarowanej;
- nie jest ojcem lub matką przyjmującego chrzest;
- jest wyznaczony przez przyjmującego chrzest albo przez jego rodziców, albo przez tego, kto ich zastępuje, a gdy tych nie ma przez proboszcza i posiada wymagane do tego kwalifikacje oraz intencję pełnienia tego zadania.
Niekatolik w wyjątkowych sytuacjach może zostać jedynie świadkiem chrztu, ale tylko z drugim rodzicem chrzestnym – katolikiem.
W dniu chrztu należy:
- przybyć do kościoła ok. 15 minut przed uroczystością.
- przygotować i przynieść świecę chrzcielną oraz białą szatę dla swojego dziecka.
Przed chrztem (o ile stan prawny na to pozwala – chodzi tu o zawarty ślub kościelny!) zarówno rodzice, jak i rodzice chrzestni powinni przystąpić do sakramentu spowiedzi i w czasie uroczystości przystąpić do Komunii św.
Dobrze jest ofiarować tę komunię świętą w intencji dziecka.
W przypadku zagrożenia życia!
- każdy człowiek (nawet niekatolik i nie wierzący) może udzielić chrztu świętego
*pod warunkiem, że ma intencję uczynienia tego, co czyni Kościół
wówczas należy:
- 3 razy polać głowę tego, kto ma być ochrzczony zwykłą wodą, wypowiadając jego imię oraz słowa „Ja ciebie chrzczę w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego”, a następnie modlitwę: „Chwała Ojcu i Synowi i Duchowi Świętemu…”
D
Sakrament der Taufe
Die Taufe ist das erste (denn ohne sie kann man andere nicht erhalten) und das wichtigste (da sie die Grundlage des ganzen christlichen Lebens ist) Sakrament.
Durch die Taufe werden wir von der Erbsünde und von persönlichen Schulden befreit und werden zu leiblichen Kindern Gottes. Gleichzeitig werden wir Mitglieder seiner Kirche.
Informationen für Eltern, die ihr Kind taufen wollen
Eltern (zumindest einer von ihnen) muss der katholischen Kirche angehören.
Um das Sakrament der Taufe anzufordern, müssen die Eltern oder einer von ihnen (nicht jemand anderes):
- sich beim Pfarramt melden
- die Geburtsurkunde des Kindes besitzen
- genaue Daten der Paten angeben
Paten sind verpflichtet, eine Bescheinigung (von ihrem Pfarrer) vorlegen, dass sie würdig sind, Paten zu sein.
- in Deutschland lebend: Patenschein – dass sie zur katholischen Kirche gehören
- in Polen lebend: Bescheinigung, dass sie gläubige und praktizierende Katholiken sind
Bedingungen, denen die Paten gemäß dem Kodex für Kanonisches Recht, in der katholischen Kirche geltend, entsprechen sollten:
Paten zusammen mit den Eltern des Kindes haben die Aufgabe, dem Getauften eine Entwicklung des religiösen Lebens sicherzustellen, ihm durch eigenes Leben ein Vorbild des Glaubens zu geben und dem Getauften zu helfen, ein christliches Leben, entsprechend dem erhaltenen Sakrament, zu führen und die damit verbundenen Aufgaben treu zu erfüllen.
Zur Übernahme der Pflichten eines Paten kann derjenige zugelassen werden, wer:
- zur Kirche gehört, ein Katholik ist und das Sakrament der heiligen Kommunion und Firmung bereits erhalten hat;
- ein Leben im Einklang mit dem Glauben und entsprechend der Funktion, die sein Leben zu erfüllen hat, führt;
- 16 Jahre vollendete, es sei denn, der Diözesanbischof hat ein anderes Alter festgelegt, oder der Pfarrer ist der Meinung, dass eine berechtigte Ursache eine Ausnahme empfiehlt;
- frei ist von jeder kanonischen Strafe, nach dem Recht verhängt oder deklariert;
- kein Vater oder keine Mutter des Empfängers der Taufe ist;
- bestimmt ist durch den Empfänger der Taufe oder durch seine Eltern oder durch den Vertreter der Eltern oder bei deren Fehlen durch den Pfarrer, und die dazu erforderlichen Qualifikationen und die Intention, diese Aufgabe durchzuführen, hat.
Ein Nichtkatholik kann in Ausnahmefällen ausschließlich ein Zeuge der Taufe sein, aber nur mit dem zweiten Patenelternteil – einem Katholiken.
Am Tag der Taufe sollte man:
- in die Kirche ca. 15 Minuten vor der Zeremonie kommen;
- eine Taufkerze und ein weißes Gewand für das Kind vorbereiten und mitnehmen.
Vor der Taufe (sofern der rechtliche Zustand es erlaubt – es geht hier um eine kirchliche Trauung!) sollten sowohl die Eltern, als auch die Paten das Sakrament der Beichte empfangen und während der heiligen Messe die heilige Kommunion empfangen. Es ist gut, diese heilige Kommunion für das Kind darzubringen.
Im Fall einer Lebensbedrohung !!!
- Jede Person (auch eine nicht-katholische und ungläubige ) darf taufen
*vorausgesetzt, dass sie die Absicht hat, dies zu tun, was die Kirche tut
man sollte dann:
- 3 Mal auf den Kopf der Person, die mit normalem Wasser zu taufen ist, gießen, dabei ihren Namen und folgende Wörter aussprechen: „Ich taufe dich im Namen des Vaters und des Sohnes und des Heiligen Geistes”, dann das Gebet: „Ehre sei dem Vater und dem Sohn und dem Heiligen Geist. Wie im Anfang, so auch jetzt und allezeit und in Ewigkeit. Amen”
Bierzmowanie / Firmung
PL

Biskup w czasie bierzmowania zadaje pytanie w imieniu samego Boga:
"Powiedzcie przed zgromadzonym tu Kościołem, jakich łask oczekujecie od Boga w tym sakramencie?"
Bierzmowani odpowiadają wówczas:
"Pragniemy, aby Duch Święty, którego otrzymamy, umocnił nas do mężnego wyznawania wiary i do postępowania według jej zasad. Amen."
Bierzmowanie zatem – to sakrament, w którym Duch Święty udziela się człowiekowi ochrzczonemu jako wielki dar i przeogromne zadanie. Bo to nie tylko umocnienie wiary, ale przede wszystkim uzdolnienie do świadczenia o niej oraz do jej obrony. Odnawia przyjęty chrzest i jeszcze ściślej jednoczy z Chrystusem.
Katechezy dla kandydatów do bierzmowania odbywają się w każdy piątek – bezpośrednio po Mszy św. o g.18.oo w kościele Hl.Familie w Wiesbaden.
Informacje dla kandydatów do bierzmowania:
Trzeba dostarczyć świadectwo chrztu lub tzw. Ad sacra.
- jeżeli ktoś był ochrzczony w parafii innej niż nasza – musi przynieść to zaświadczenie z biura parafialnego tej parafii.
- jeżeli chrzest był w naszej Misji – nie trzeba tego zaświadczenia przynosić.
Należy także wybrać sobie patrona bierzmowania – świętego, z którego życiem chcemy się utożsamiać i jego imię obieramy w dniu przyjęcia tego sakramentu (pamiętajcie – nie wybieramy imienia, ale patrona!).
Wybór świadka bierzmowania
(według zarządzenia Prawa Kanonicznego, którym kieruje się Kościół)
- świadek musi należeć do Kościoła katolickiego,
- musi być osobą wierzącą, praktykującą swoją wiarę i żyjącą zgodnie z nauką Kościoła (w związku sakramentalnym),
- musi być osobą już bierzmowaną.
Na świadka nie wybieramy starszego kolegi lub koleżanki, bardziej powinien to być ktoś dorosły, najlepiej rodzic chrzestny, może też być któryś z rodziców.
Uwaga: Jeśli ktoś z kandydatów do bierzmowania nie jest wpisany do Kościoła katolickiego (bo np. ochrzczony był w Polsce, a rodzice nie zgłosili tego w parafii lub urzędzie) zostanie automatycznie wpisany do rejestru katolików w Niemczech.
D
Während der Firmung fragt der Bischof im Namen Gottes:
"Sagt vor der hier versammelten Gemeinde, welche Gnaden ihr von Gott in diesem Sakrament erwartet?"
Die Firmlinge antworten dann:
"Wir wollen, dass der Heilige Geist uns zur mutigen Bekenntnis des Glaubens und zur Befolgung der Regeln des Glaubens stärkt. Amen."
Die Firmung ist daher das Sakrament, in welchem sich der Heilige Geist einem getauften Menschen als ein großes Geschenk und eine enorme Aufgabe erteilt. Denn es ist nicht nur die Glaubensstärkung, sondern auch die Begabung zum Zeugnisgeben des Glaubens und zu seiner Verteidigung. Die Firmung erneuert die empfangene Taufe und vereint stärker mit Christus.
Die Katechesen der Kandidaten für die Firmung finden jeden Freitag statt – direkt nach der Messe um 18.oo Uhr in der Kirche Hl.Familie in Wiesbaden.
Infos für Kandidaten für die Firmung
Man muss einen Taufschein oder die sog. Ad sacra einreichen.
- wenn jemand in einer anderen als unsere Gemeinde getauft wurde, muss er diese Bescheinigung aus dem Pfarrbüro dieser Gemeinde mitbringen.
- wenn die Taufe in unserer Mission stattfand, besteht keine Notwendigkeit, diese Bescheinigung mitzubringen
Man soll auch einen Patron der Firmung wählen – einen Heiligen, mit dessen Leben man sich identifizieren will. Seinen Namen wählen wir am Tag der Annahme dieses Sakraments (bedenkt – wir wählen nicht einen Namen, sondern einen Patron).
Auswahl eines Zeugen der Firmung
(gemäß der Anweisung des Kanonischen Rechtes, von dem sich die Kirche leiten lässt)
- der Zeuge muss der katholischen Kirche angehören
- muss eine gläubige Person sein, die ihren Glauben praktiziert und nach der Lehre der Kirche lebt (in sakramentaler Ehe)
- muss bereits gefirmt sein
Zum Zeugen wählt man keinen älteren Freund oder Freundin, es sollte mehr ein Erwachsener sein, vorzugsweise ein Pate oder ein Elternteil.
Achtung: wenn einer der Kandidaten für die Firmung in die katholische Kirche nicht eingetragen ist (weil er zum Beispiel in Polen getauft wurde und seine Eltern es nicht in der Gemeinde oder im Amt meldeten), wird er automatisch in das Register der Katholiken in Deutschland eingetragen.
Pierwsza Komunia św. / Erstkommunion

PL
Katechezy dla dzieci przygotowujących się do I Komunii świętej odbywają się w niedziele o godz. 10:00 w Piushaus w Wiesbaden.
D
Die Vorbereitung der Kinder auf ihre Erstkommunion findet sonntags um 10:00 Uhr im Piushaus in Wiesbaden statt. In regelmäßigen Treffen kommen die Kommunionkinder zusammen und lernen die wichtigsten Gebete und religiösen Grundlagen des katholischen Glaubens kennen.
Małżeństwo / Trauung
PL

Sakrament małżeństwa przyjmuje się w parafii narzeczonej ewentualnie w parafii narzeczonego. Gdyby jednak zaistniały warunki wskazujące na potrzebę zawarcia tego sakramentu poza własną parafią, wówczas należy uzyskać od swojego proboszcza stosowne pozwolenie.
INFORMACJE DLA NARZECZONYCH
Narzeczeni mając zamiar zawrzeć sakramentalny związek małżeński w Kościele katolickim powinni zgłosić się w biurze parafialnym – co najmniej na trzy miesiące przed planowanym ślubem. Jeśli oboje są katolikami – nie mogą być wypisani z Kościoła katolickiego.
Należy dostarczyć następujące dokumenty:
- dowód tożsamości (dowód osobisty lub paszport),
- aktualne świadectwo chrztu świętego (nie starsze niż pół roku). Na świadectwie chrztu powinna być adnotacja o przyjęciu sakramentu bierzmowania (jeśli jej brak, należy uzyskać świadectwo z parafii, w której przyjęto sakrament bierzmowania),
- świadectwo zawarcia małżeństwa cywilnego, tzn: Bescheinigung über die Eheschließung lub (jeśli ślubu cywilnego nie było) zaświadczenie o planowanym terminie ślubu cywilnego Anmeldung der Eheschließung und Terminbestätigung,
- świadectwo ukończenia kursu przedmałżeńskiego.
- Na podstawie powyższych dokumentów zostanie spisany protokół przedślubny (Ehevorbereitungsprotokoll). Jeśli narzeczony lub narzeczona (jedno z nich) nie jest katolikiem – wymagania dla strony katolickiej pozostają te same, inne są dla strony niekatolickiej – w zależności od religii bądź wyznania. Zostanie to wyjaśnione indywidualnie w kancelarii parafialnej.
SAKRAMENT MAŁŻEŃSTWA
W świadomości wielu współczesnych chrześcijan istnieje sporo zamieszania, a czasem zwykłej niewiedzy, dotyczącej podstawowych prawd o sakramentalnym związku małżeńskim. Małżeństwo i rodzina stanowią podstawową komórkę społeczeństwa i należą do najcenniejszych dóbr ludzkości. Chrześcijanin winien zawsze pamiętać, że to sam Bóg ustanowił małżeństwo, stwarzając mężczyznę i kobietę na swój obraz i podobieństwo. Jest to zatem przymierze, przez które mężczyzna i kobieta tworzą ze sobą wspólnotę całego życia, skierowaną ze swej natury na ich własne dobro oraz zrodzenie i wychowanie potomstwa. Przymierze to między ochrzczonymi zostało przez Chrystusa podniesione do godności sakramentu.
Sakrament ten jest znakiem związku Chrystusa i Kościoła, w którym sam Bóg udziela małżonkom łaski miłowania się wzajemnie tą miłością, jaką Chrystus umiłował Kościół. A łaska tego sakramentu udoskonala ludzką miłość małżonków.
D
Das Sakrament der Ehe erhält man in der Pfarrei der Braut, eventuell in der Pfarrei des Bräutigams. Wenn jedoch Bedingungen entstünden, die auf die Notwendigkeit hinweist, dieses Sakrament außerhalb der eigenen Pfarrei abzuschließen, muss man von dem eigenen Pfarrer entsprechende Berechtigung erhalten.
INFORMATIONEN FÜR DAS BRAUTPAAR
Ein Brautpaar mit der Absicht, eine sakramentale Ehe in der katholischen Kirche abzuschließen:
- Sollte sich beim Pfarrbüro melden – mindestens drei Monate vor der geplanten Trauung
- Wenn beide Katholiken sind – können sie aus der katholischen Kirche nicht ausgetragen werden
Das Brautpaar sollte folgende Unterlagen einreichen:
- Identitätsnachweis (Personalausweis oder Reisepass)
- Einen aktuellen Taufschein (nicht älter als 6 Monate). Der Taufschein sollte eine Anmerkung über die Annahme der Firmung enthalten (wenn er fehlt, muss ein Zertifikat aus der Pfarrei, in der das Sakrament der Firmung angenommen wurde, erzielt werden)
- Bescheinigung über die Eheschließung oder Anmeldung der Eheschließung und Terminbestätigung
- Bescheinigung über ein vollendeten vorehelichen Kurs
Auf der Grundlage dieser Unterlagen wird der Ehevorbereitungsprotokoll geschrieben.
Falls der Bräutigam oder die Braut (einer von ihnen) nicht katholisch ist – bleiben die Anforderungen für die katholische Seite gleich, für die nichtkatholische Seite sind es andere – je nach Religion oder Konfession. Dies wird im Pfarrbüro individuell geklärt.
SAKRAMENT DER EHE
Im Bewusstsein vieler gegenwärtiger Christen gibt es eine Menge Verwirrung, und manchmal eine gewöhnliche Unkenntnis über grundlegende Wahrheiten über die sakramentalen Ehe. Ehe und Familie sind die Grundeinheit der Gesellschaft und zählen zu den wertvollsten menschlichen Werten. Ein Christ muss immer daran denken, dass Gott selbst die Ehe beschloss, indem er den Mann und die Frau auf sein Bild und Gleichnis schuf. Es ist daher ein Bündnis, mit dem ein Mann und eine Frau die Gemeinschaft des ganzen Lebens miteinander bilden, die von Natur aus auf ihr eigenes Wohl und die Zeugung und Erziehung von Nachkommenschaft gerichtet ist. Dieser Bund zwischen zwei Getauften wurde von Christus zur Würde eines Sakramentes erhoben.
Dieses Sakrament ist ein Zeichen für die Beziehung zwischen Christus und der Kirche, in der Gott den Ehegatten die Gnade gibt, sich gegenseitig mit der Liebe zu lieben, mit welcher Christus die Kirche liebt. Die Gnade dieses Sakramentes vervollkommnet die menschliche Liebe der Ehegatten.
Spowiedź / Beichte

PL
Spowiedź jest sakramentalną i osobistą drogą nawrócenia, skruchy, wyznania grzechów i powrotu do Boga. W naszym kościele można skorzystać z tego sakramentu 30 minut przed rozpoczęciem Mszy św. Dodatkowe terminy spowiedzi z okazji świąt podane są zawsze w »ogłoszeniach duszpasterskich«
Pięć warunków dobrej spowiedzi:
- Rachunek sumienia
- Żal za grzechy
- Mocne postanowienie poprawy
- Wyznanie grzechów
- Zadośćuczynienie Bogu i bliźnim
D
Die Beichte ist ein sakramentaler und persönlicher Weg der Bekehrung, Buße, Sündenbekenntnis und Rückkehr zu Gott. In unserer Kirche gibt es Möglichkeit dieses Sakrament 30 Minuten vor dem Beginn der heiligen Messe zu nutzen.
Um eine gute Beichte abzulegen, sind fünf Dinge erforderlich:
- Gewissenserforschung
- Reue über die Sünden
- Guter Vorsatz
- Sündenbekenntnis
- Buße
Namaszczenie chorych / Krankensalbung

PL
"Choruje ktoś wśród was? Niech sprowadzi kapłanów Kościoła, by się modlili nad nim
i namaścili go olejem w imię Pana. Modlitwa pełna wiary będzie dla chorego ratunkiem i Pan go podźwignie, a jeśliby popełnił grzechy, będą mu odpuszczone.
(List św. Jakuba 5,14-16)"
Sakrament namaszczenia chorych udzielany jest na każde wezwanie
Pamiętajmy, że sakrament namaszczenia chorych (podobnie, jak wszystkie inne sakramenty) jest sakramentem dla żywych, i że jest to sakrament umocnienia i uzdrowienia przede wszystkim na duszy i jeśli jest wolą Boga – także na ciele.
Sakramentu tego udziela się osobom chorym, udającym się na operację, będącym w podeszłym wieku, a także w ostatniej godzinie życia.
Co należy przygotować?
- krzyż,
- zapaloną świecę,
- wodę święconą i kropidło.
Najważniejsze jest jednak, aby domownicy i osoby towarzyszące chorej osobie przygotowały się duchowo i wraz z księdzem towarzyszyły jej swoją modlitwą.
D
"Ist einer von euch krank? Dann rufe er die Ältesten der Gemeinde zu sich; sie sollen Gebete über ihn sprechen und ihn im Namen des Herrn mit Öl salben. Das gläubige Gebet wird den Kranken retten, und der Herr wird ihn aufrichten; wenn er Sünden begangen hat, werden sie ihm vergeben.
(Brief von St. Jakob 5,14-16)"
Das Sakrament der Krankensalbung wird bei jedem Aufruf gegeben.
Behalten wir in Erinnerung, dass das Sakrament der Krankensalbung (ähnlich wie alle anderen Sakramente) ein Sakrament für die Lebenden ist, und dass es vor allem ein Sakrament der Heilung und Stärkung der Seele ist, und wenn es der Wille Gottes ist – auch des Körpers.
Dieses Sakrament gewährt man kranken Personen, die eine Operation erwarten, die im hohen Alter sind, und in der letzten Stunde des Lebens.
Was muss vorbereitet werden?
- ein Kreuz,
- eine brennende Kerze,
- Weihwasser und Weihwedel.
Am wichtigsten ist aber, dass die Hausbewohner und die Personen, die den Kranken begleiten, sich geistig vorbereiten und zusammen mit einem Priester den Kranken mit ihrem Gebet begleiten.
Pogrzeb katolicki / katholisches Begräbnis

PL
„Życie ludzkie zmienia się, ale się nie kończy”, mówi liturgia Kościoła. I my jako katolicy mocno w to wierzymy, a zwłaszcza w słowa Chrystusa: „Kto we Mnie wierzy, choćby i umarł, żyć będzie” (J 11, 25)."
Niewątpliwie o śmierci chrześcijanina należy powiadomić właściwego duszpasterza, aby ustalić termin i miejsce liturgii pogrzebowej i odnotować ten fakt w księgach parafialnych.
Należy wówczas Poinformować instytut pogrzebowy (Bestattungsinstitut), że ceremonia pogrzebowa sprawowana będzie przez Polską Misję Katolicką i podać kontakt do tutejszego biura parafialnego, osobiście skontaktować się z naszym biurem parafialnym i dostarczyć:
- kopię aktu zgonu (Sterbeurkunde),
- zaświadczenie o udzieleniu sakramentu chorych i Wiatyku, jeśli zgon nastąpił poza parafią lub w szpitalu (takie zaświadczenie wówczas wystawia kapelan szpitala),
Jeśli zmarła osoba nie należała do naszej Wspólnoty, a pogrzeb ma się odbyć w naszej Misji, najpierw należy skontaktować się z właściwym proboszczem i poprosić o pisemną zgodę na pogrzeb w tutejszej parafii.
Pamiętajmy, że do liturgii pogrzebowej należy Msza św. pogrzebowa, w której uczestniczy cała rodzina, jeśli to możliwe – w sposób pełny, tzn. przyjmując Komunię św. Msza Święta i Komunia w intencji zmarłych jest najcenniejszym darem, jaki możemy im ofiarować. Przypominają o tym słowa Chrystusa: „Ja jestem chlebem żywym, który zstąpił z nieba. Jeśli kto spożywa ten chleb, będzie żył na wieki. Chlebem, który Ja dam, jest moje ciało za życie świata»” (J 6, 51).
D
„Das menschliche Leben ändert sich, endet jedoch nicht”, sagt die Liturgie der Kirche. Auch wir Katholiken glauben fest daran, vor allem an die Worte Christi: „Wer an mich glaubt, wird leben, auch wenn er stirbt” (Joh 11, 25).
Ohne Zweifel sollte man über den Tod eines Christen den geeigneten Seelsorger informieren, um den Termin und Ort der Begräbnisliturgie zu vereinbaren und diese Tatsache in Pfarrbücher einzutragen.
Man sollte dann den Bestattungsinstitut informieren, dass die Begräbnisszeremonie von der Polnischen Katholischen Mission abgehandelt sein wird und Kontakt zum hiesigen Büro angeben, persönlich unseres Büro kontaktieren und folgendes einreichen:
- eine Kopie der Sterbeurkunde,
- eine Bescheinigung über die Krankensalbung und den Viatikum, falls die Person außerhalb der Pfarrei oder im Krankenhaus gestorben ist (so eine Bescheinigung stellt der Krankenhauskaplan aus),
Falls die gestorbene Person nicht zu unserer Pfarrgemeinde gehörte, die Begräbnis jedoch in unserer Mission stattfinden soll, sollte man zuerst den geeigneten Pfarrer kontaktieren und um eine schriftliche Erlaubnis auf eine Begräbnis in unserer Pfarrei bitten.
Wir müssen daran bedenken, dass zur Begräbnisliturgie die Begräbnismesse dazu gehört, an der die ganze Familie teilnimmt, wenn es möglich ist – auf volle Art und Weise, d.h. mit Komunionempfang. Eine heilige Messe und Kommunion ist das wertvollste Geschenk, das wir ihnen darbringen können. Daran erinnern uns die Worte Christi: „Ich bin das lebendige Brot, das vom Himmel herabgekommen ist. Wer von diesem Brot isst, wird in Ewigkeit leben. Das Brot, das ich geben werde, ist mein Fleisch, ich gebe es hin für das Leben der Welt” (Joh 6, 51).
Duszpasterze / Seelsorger


Rada Parafialna / Gemeinderat
Członkowie rady parafialnej / Mitglieder des Gemeinderats
- Piotr Cyga
- Andrzej Łopatniuk
- Piotr Matloka
- Anna Miler
- Dorota Nowak
- Mariusz Plencler
- Sławomir Rękas
- Krystyna Sobczyk
- Anette Steinfeld
- Joanna Śliwa-Nieściór
- Tadeusz Tarnawski
- Ryszard Wójtowicz
Satzung des Gemeinderates
SYNODALORDNUNG FÜR DAS BISTUM LIMBURG
Auszug Gemeinden von Katholiken anderer Muttersprache mit Nebengesetzen
B. Die Gemeinde von Katholiken anderer Muttersprache
§ 26 Begriffsbestimmung
(1) Die Gemeinde von Katholiken anderer Muttersprache ist eine pastorale Einheit in einem räumlich umschriebenen Gebiet innerhalb des Bistums. In ihr wird die Kirche als Gottesvolk sichtbar und erfahrbar.
(2) Soweit eine Gemeinde von Katholiken anderer Muttersprache das Gebiet des Bistums Limburg überschreitet, gelten die Bestimmungen der §§ 27 bis 38 nur für den im Bistum Limburg gelegenen Teil der Gemeinde von Katholiken anderer Muttersprache.
§ 27 Errichtung und Grenzveränderung
Die Gemeinde von Katholiken anderer Muttersprache wird vom Bischof errichtet und in ihren Grenzen festgelegt. Er kann ihr den Status einer Personalpfarrei verleihen.
§ 28 Die Leitung der Gemeinde
Der Pfarrer oder ein anderer vom Bischof mit der Leitung der Gemeinde betrauter Priester (im folgenden kurz „Pfarrer“ genannt) leitet die Gemeinde von Katholiken anderer Muttersprache kraft seiner Weihe und seiner Beauftragung durch den Bischof. Der Pfarrer leitet die Gemeinde von Katholiken anderer Muttersprache im Zusammenwirken mit dem Gemeinderat.
1. DER GEMEINDERAT
§ 29 Begriffsbestimmung
In jeder Gemeinde von Katholiken anderer Muttersprache besteht ein Gemeinderat. Er ist ein von den wahlberechtigten Gliedern der Gemeinde von Katholiken anderer Muttersprache gewähltes synodales Gremium. Der Gemeinderat dient der Verwirklichung des Auftrages Jesu Christi in seiner Kirche, insbesondere durch den Aufbau einer lebendigen Gemeinde.
§ 30 Zusammensetzung des Gemeinderates
(1) Dem Gemeinderat gehören an
a) der Pfarrer bzw. der Leitende Priester nach can. 517 § 2 CIC kraft Amtes; die vom Bischöflichen Ordinariat kraft Amtes für die Gemeinde bestellte Bezugsperson; der Pfarrbeauftragte nach can. 517 § 2 CIC;
b) von der Gemeinde von Katholiken anderer Muttersprache gewählte Mitglieder, und zwar
in Gemeinden
bis 4000 Katholiken 8 - 12 Mitglieder,
in Gemeinden
über 4000 Katholiken 12 - 16 Mitglieder.
Näheres regelt die „Ordnung für die Wahl der Gemeinderäte in Gemeinden von Katholiken anderer Muttersprache im Bistum Limburg“;
(2) Dem Gemeinderat gehören mit Antrags- und Mitspracherecht, jedoch ohne Stimmrecht an
a) weitere Priester, Ständige Diakone, hauptamtliche pastorale Mitarbeiter, die in der betreffenden Gemeinde mit einem allgemeinen Auftrag eingesetzt sind;
b) die Vorsitzenden der Ortsausschüsse, sofern sie nicht bereits gemäß Abs. 1 dem Gemeinderat angehören;
c) die Vorsitzenden der Sachausschüsse, sofern sie nicht bereits gemäß Abs. 1 dem Gemeinderat angehören.
(3) Das aktive und passive Wahlrecht sowie das Wahlverfahren sind in der „Ordnung für die Wahl der Gemeinderäte in Gemeinden von Katholiken anderer Muttersprache im Bistum Limburg“ geregelt.
§ 31 Berater
Zu den Sitzungen bzw. einzelnen Punkten der Tagesordnung des Gemeinderates können Berater hinzugezogen werden.
§ 32 Vorstand des Gemeinderates
(1) Der Gemeinderat wählt einen Vorsitzenden und mindestens einen Stellvertreter des Vorsitzenden aus den in § 30 Abs. 1 Buchst. b genannten Mitgliedern.
(2) Der Pfarrer oder der Pfarrbeauftragte nach can. 517 § 2 CIC, der Vorsitzende des Gemeinderates und sein(e) Stellvertreter bilden den Vorstand.
(3) Der Vorsitzende des Gemeinderates lädt zu den Sitzungen des Vorstandes ein. Der Vorstand ist einzuberufen, wenn ein Mitglied des Vorstandes dies verlangt.
(4) Der Vorstand bereitet die Sitzungen des Gemeinderates vor. Er trägt Verantwortung für die Durchführung der Beschlüsse des Gemeinderates. Der Vorsitzende leitet die Sitzungen. Sitzungen des Vorstandes sind nicht öffentlich.
(5) Der Vorsitzende vertritt den Gemeinderat. Er kann von einem anderen gewählten Vorstandsmitglied vertreten werden.
(6) Eine für die Gemeinde von Katholiken anderer Muttersprache vom Bischöflichen Ordinariat bestellte Bezugsperson gehört ohne Stimmrecht, jedoch mit Antrags- und Mitspracherecht dem Vorstand an.
§ 33 Aufgaben des Gemeinderates
(1) Der Gemeinderat hat den Auftrag, in den Angelegenheiten, welche die Gemeinde von Katholiken anderer Muttersprache betreffen, mitzuwirken. Der Pfarrer und die übrigen Mitglieder informieren sich gegenseitig als Dialogpartner, beraten über alle Angelegenheiten der Gemeinde, fassen gemeinsam Beschlüsse und tragen gemeinsam Sorge für deren Durchführung.
(2) Der Gemeinderat berät und unterstützt den Pfarrer bei der Erfüllung seiner seelsorglichen Aufgaben. Der Pfarrer wird die Wünsche und Anregungen des Gemeinderates bezüglich dieser Aufgaben verwirklichen, sofern nicht seelsorgliche oder rechtliche Gründe entgegenstehen.
(3) Zu den Aufgaben des Gemeinderates gehören
a) die Mitwirkung bei der Planung des Dienstes der Gemeinde. Der Gemeinderat hat insbesondere
- die Lebenssituation der verschiedenen Gruppen der Gemeinde zu sehen und ihr in der pastoralen und sozialen Arbeit gerecht zu werden;
- eine Rangordnung für die anstehenden Aufgaben zu erstellen;
- das Bewusstsein aller Gemeindemitglieder für die Mitverantwortung zu stärken und ihre Mitarbeit zu aktivieren.
b) die Mitarbeit bei der Durchführung der Gemeindedienste. Der Gemeinderat hat insbesondere
- zur Gestaltung der Gottesdienste Anregungen und Vorschläge zu unterbreiten, beim Gottesdienst mitzuwirken und die lebendige Teilnahme der ganzen Gemeinde an den liturgischen Feiern zu fördern;
- die Zusammenarbeit mit Pfarrgemeinderäten und mit Gemeinderäten anderer Gemeinden von Katholiken anderer Muttersprache zu pflegen;
- den diakonischen Dienst im karitativen und sozialen Bereich zu fördern;
- den Kontakt zu den dem Gemeindeleben Fernstehenden zu suchen.
c) die Mitverantwortung für freie Gruppierungen, Ökumene, Gesellschaft, Friedensarbeit und Dritte Welt. Der Gemeinderat hat insbesondere
- die Tätigkeit der Vereinigungen und Gruppen unter Wahrung ihrer Eigenständigkeit anzuregen, zu fördern und aufeinander abzustimmen;
- die ökumenische Zusammenarbeit zu suchen und zu fördern;
- die gesellschaftlichen Entwicklungen und die Probleme des Alltags zu beobachten, Vorschläge einzubringen und ggf. entsprechende Maßnahmen zu ergreifen;
- die Verantwortung der Gemeinde für Mission und Entwicklungshilfe wach zu halten und zu fördern.
d) die Unterrichtung der Gemeindemitglieder und der Öffentlichkeit über Proble-
me und Aktivitäten in der Gemeinde von Katholiken anderer Muttersprache durch Pfarrbrief, Presse, Rundfunk u. a.
e) die Vertretung von Anliegen der Gemeinde von Katholiken anderer Muttersprache in der Öffentlichkeit.
f) die Entgegennahme des jährlichen Berichtes des Vorstandes über die Verwaltung der der Gemeinde von Katholiken anderer Muttersprache zur Verfügung stehenden Mittel und die Erörterung des Haushaltsplanes der Gemeinde von Katholiken anderer Muttersprache.
g) gemäß § 16 Abs. 2 Buchst. e SynO die Wahl von bis zu zwei Mitgliedern gemäß § 30 Abs. 1 Buchst. b SynO in den Pfarrgemeinderat der nach dem 1.1.2012 errichteten Pfarrei, auf dem die Gemeinde anderer Muttersprache ihren Dienstsitz hat. Haben mehreren Gemeinden von Katholiken anderer Muttersprache ihren Dienstsitz auf dem Gebiet der nach dem 1.1.2012 errichteten bzw. neu umschriebenen Pfarrei, wählt der Gemeinderat zwei Vertreter in die Arbeitsgemeinschaft der Gemeinderäte, die zwei Vertreter in den Pfarrgemeinderat wählt.
Im Pastoralen Raum, der aus mehreren Kirchengemeinden besteht, die Wahl von mindestens zwei Mitgliedern des Gemeinderates gemäß § 30 Abs. 1 Buchst. b und SynO in den Pastoralausschuss, von denen eines dem Vorstand des Gemeinderates angehören muss.
Für jedes Mitglied des Pfarrgemeinderates oder Pastoralausschusses kann der Gemeinderat einen Stellvertreter wählen, der das gewählte Mitglied im Verhinderungsfall mit allen Rechten vertritt.
h) in den Bezirken Frankfurt und Wiesbaden die Wahl eines Mitgliedes des Gemeinderates in die Stadtversammlung gemäß § 63 Abs. 1 Buchst. b sowie die Wahl eines Stellvertreters, der dieses Mitglied im Verhinderungsfall vertritt.
i) Vorschlag geeigneter Personen für die Wahlen
- für den Vorsitz der Bezirksversammlung gemäß § 52 Abs. 1 Buchst. b
- für den stellvertretenden Vorsitz der Bezirksversammlung gemäß § 52 Abs. 1
Buchst. c
- in den Bezirkssynodalrat gemäß § 52 Abs. 1 Buchstabe d
- in die Diözesanversammlung gemäß § 70 Abs. 1 Buchst. b
k) die Wahl von Vertretern des Gemeinderates für den Rat der Gemeinden von Katholiken anderer Muttersprache.
§ 34 Arbeitsweise des Gemeinderates
(1) Der Gemeinderat tritt wenigstens einmal im Vierteljahr zusammen. Der Pfarrer bzw. der Pfarrbeauftragte und der Vorsitzende laden mit Angabe der vom Vorstand vorgeschlagenen Tagesordnung ein.
(2) Der Gemeinderat muss einberufen werden, wenn der Pfarrer bzw. der Pfarrbeauftragte oder der Vorsitzende oder ein Drittel der Mitglieder dies mit Angabe einer Tagesordnung beim Vorstand beantragt. In diesen Fällen genügt die Einladung durch ein Vorstandsmitglied.
(3) Die Sitzungen des Gemeinderates sind öffentlich, soweit nicht Personalangelegenheiten beraten werden oder der Gemeinderat die Beratung in nichtöffentlicher Sitzung beschließt.
(4) Die Gesprächsleitung in der Gemeinderatssitzung obliegt in der Regel einem Mitglied des Vorstandes.
(5) Über jede Sitzung ist eine Niederschrift anzufertigen, in der vor allem die Namen der anwesenden und der fehlenden Mitglieder, die Tagesordnung, die gefassten Beschlüsse im Wortlaut und alle ausdrücklich zum Zweck der Niederschrift abgegebenen Erklärungen enthalten sein müssen. Sie bedarf der Genehmigung durch den Gemeinderat und ist im Archiv der Gemeinde von Katholiken anderer Muttersprache aufzubewahren.
(6) Die Gemeinde von Katholiken anderer Muttersprache ist über die Tätigkeit des Gemeinderates zu informieren.
§ 35 Wirksamkeit der Beschlüsse
(1) Ein in Anwesenheit des Pfarrers gefasster Beschluss des Gemeinderates wird gültig, wenn der Pfarrer nicht aufgrund der durch sein Amt gegebenen pastoralen Verantwortung bis zum Ende der Sitzung des Gemeinderates unter Angabe der Gründe förmlich widerspricht; der Pfarrer soll jedoch seine Argumente bereits in die Beratung einbringen.
(2) Ein in Abwesenheit des Pfarrers gefasster Beschluss des Gemeinderates wird gültig, wenn der Pfarrer nicht aufgrund der durch sein Amt gegebenen pastoralen Verantwortung innerhalb von drei Tagen nach Kenntnisnahme des Beschlusses, der ihm vom Vorsitzenden oder einem seiner Stellvertreter mitgeteilt wird, unter Angabe der Gründe gegenüber dem Vorsitzenden förmlich widerspricht.
(3) Im Falle des Widerspruchs ist der Beschlussinhalt in spätestens drei Wochen erneut zu beraten. Kommt hier keine Einigung zustande, kann der Gemeinderat durch Beschluss die Angelegenheit dem Bischöflichen Ordinariat zur Entscheidung vorlegen; diesem Beschluss kann der Pfarrer nicht widersprechen.
§ 36 Ausschüsse des Gemeinderates
(1) Der Gemeinderat kann für bestimmte Sachgebiete und zur Erfüllung besonderer Aufgaben Sachausschüsse bilden oder Einzelpersonen beauftragen.
(2) In Gemeinden von Katholiken anderer Muttersprache mit mehreren politischen Gemeinden, Stadtteilen oder Ortsteilen kann der Gemeinderat Ortsausschüsse bilden.
(3) Die Mitglieder der Ausschüsse werden vom Gemeinderat berufen. Sie müssen nicht dem Gemeinderat angehören.
(4) Die Ausschüsse wählen einen Vorsitzenden, der Mitglied des Gemeinderates sein soll. Die Wahl bedarf der Bestätigung durch den Gemeinderat.
(5) Ausschüsse und Beauftragte handeln im Auftrag des Gemeinderates. Ihre Beratungsergebnisse werden mit Beschlussfassung durch den Gemeinderat wirksam, es sei denn, dass der Gemeinderat einem Ausschuss im Einzelfall Vollmacht zur Beschlussfassung in eigener Verantwortung erteilt hat.
(6) In der Regel sind die Sitzungen der Sachausschüsse nicht öffentlich, die der Ortsausschüsse öffentlich.
2. DIE GEMEINDEVERSAMMLUNG
§ 37 Gemeindeversammlung
(1) Der Gemeinderat soll wenigstens einmal im Jahr alle Gemeindemitglieder zu einer Gemeindeversammlung einladen.
(2) Aufgabe der Gemeindeversammlung ist es insbesondere,
a) den Tätigkeitsbericht des Gemeinderates entgegenzunehmen, zu diskutieren und dazu Stellung zu nehmen;
b) Angelegenheiten des Gemeindelebens zu besprechen und dem Gemeinderat Empfehlungen für die künftige Arbeit zu geben;
c) über wichtige Fragen des öffentlichen Lebens zu orientieren, zu diskutieren und dazu Stellung zu nehmen.
3. DIE VERWALTUNG DER DER GEMEINDE VON KATHOLIKEN ANDERER MUTTERSPRACHE ZUR VERFÜGUNG STEHENDEN MITTEL
§ 38 Vermögensverwaltung
(1) Die Mittel der Gemeinde von Katholiken anderer Muttersprache und die ihr zufallenden Einnahmen aus Schlüsselzuweisung, freien Kollekten, eventuellen Rücklagen und Spenden (zugewiesene und verfügbare Haushaltsmittel) sind zweckgebundenes Sondervermögen des Bistums Limburg.
(2) Der Vorschlag über die Verwendung dieses Vermögens obliegt dem Vorstand des Gemeinderates. Näheres regelt eine Verordnung.
(3) Der Vorstand beschließt über Etat und Jahresrechnung nach Anhörung des Gemeinderates sowie über den Vorschlag über die Verwendung der Mittel im Einzelfall.
(4) Für eine Gemeinde von Katholiken anderer Muttersprache ohne Gemeinderat bestellt das Bischöfliche Ordinariat einen Vermögensverwalter.
Grupy parafialne / Gruppen der Gemeinde
Ministranci / Messdiener

PL
Kilka razy w roku nasi ministranci biorą udział w "niedzielach ministranckich", podczas których ćwiczą się w posłudze przy ołtarzu, biorą udział w grach i zabawach, mają wspólny posiłek i uczesnitczą w projekcji filmu. Na spotkania są róznież zaproszeni lektorzy, szafarze oraz kandydaci. Każda grupa z tych spotkań wynosi nową wiedzę praktyczną, a wszyscy poznają się oraz tworzą ściślej grupę sług ołtarza naszej PMK.
Ministrant, kojarzony jest zwykle z młodym chłopcem, krzątającym się wokół ołtarza w czasie sprawowania liturgicznych obrzędów. Jednak obok tych najmłodszych są także i starsi młodzieńcy oraz panowie. Pełnią oni rozmaite posługi w czasie liturgii: są ministrantami, lektorami, kantorami.
Powołanie ministranckie jest specyficznym powołaniem do służby przy ołtarzu Chrystusa. Nie każdy jest do tej służby wezwany i nie każdy to wezwanie przyjmuje. Jest przecież wielu rówieśników, którzy nie są ministrantami.
Przeżywając liturgię, ministrant uczy się przeżywać całe swoje życie jako uwielbienie Pana Boga i uświęcenie siebie jako chrześcijanina. Zawsze, niezależnie od miejsca i środowiska w którym się znajduje, nie przestaje być ministrantem tj. człowiekiem bliższym Panu Bogu.
W codzienności ministrant stara się postępować według reguł, które nazywamy "Zasadami Ministranta":
- Ministrant kocha Boga i dla Jego chwały wzorowo spełnia swoje obowiązki.
- Ministrant służy Chrystusowi w ludziach.
- Ministrant zwalcza swoje wady i pracuje nad swym charakterem.
- Ministrant rozwija w sobie życie Boże.
- Ministrant poznaje liturgię i żyje nią.
- Ministrant wnosi wszędzie prawdziwą radość.
- Ministrant przeżywa Boga w przyrodzie.
- Ministrant zdobywa kolegów w pracy i zabawie dla Chrystusa.
- Ministrant jest pilny i sumienny w nauce i pracy zawodowej.
- Ministrant modli się za ojczyznę i służy jej rzetelną pracą.
Ministranckie pozdrowienie to: Króluj nam Chryste!
A odpowiedź na nie: Zawsze i wszędzie.
D
Das Wort „Ministrant“ kommt ursprünglich von dem lateinischen Begriff „ministrare“ und heißt in die deutsche Sprache übersetzt: „dienen“. Somit heißt Ministrant übersetzt „Diener“, was auch seiner Funktion entspricht, nämlich den Pfarrer im Gottesdienst (besonders in der Heiligen Messe) als Altardiener zu unterstützen.
Messdiener sind meistens Kinder oder Jungendliche die zur Kommunion gegangen sind. Jeder Messdiener bekommt dann in der Kirche ein Gewand das er bei seinem Dienst trägt.
Lektorzy / Lektoren
PL
Lektor to posługa w Kościele Katolickim wiążąca się z odczytywaniem podczas Mszy świętej i nabożeństw czytań z Pisma Świętego, z wyjątkiem Ewangelii (tutaj wyjątek stanowią: Niedziela Palmowa i Wielki Piątek, kiedy lektor może odczytać Ewangelię, nie prosi wówczas kapłana o błogosławieństwo). Ponadto lektor może odczytywać modlitwę powszechną podczas liturgii. Jeśli nie ma kantora, lektor wykonuje (może zarówno odśpiewać, jak i odczytać) psalm responsoryjny. W czasie procesji na wejście może ponadto wnieść Księgę Ewangelii - Ewangeliarz.
Niekiedy, zważywszy na okoliczności, dopuszcza się możliwość sprawowania tych czynności podczas liturgii przez świeckich, nie będących ustanowionymi do tego przez władze kościelną. Wówczas lektorom powierza się troskę o prawidłowe przygotowanie tych osób.
Pięć przykazań lektora:
- Lektor poznaje i rozważa Słowo Boże i stara się prowadzić życie według niego.
- Lektor starannie przygotowuje się do liturgii przez modlitwę, a także ćwiczy tekst czytań.
- Lektor dba o czystość swojej duszy przez regularną spowiedź. Pilnuje czystości swojego języka.
- Lektor świadczy o Chrystusie w swojej codzienności, przez postępowanie, postawy i sumienne wypełnianie swych obowiązków.
- Lektor jest przykładem dla innych, młodszych ministrantów. Swoim życiem zachęca wszystkich do naśladowania wzorców zawartych w Słowie Bożym.
W parafii posługę lektorską pełni 11 lektorów: 8 osób dorosłych oraz 3 spośród młodzieży.
Spotkania lektorów pierwszy czwartek miesiąca po Mszy św. (co dwa miesiące).
D
Interessierte Gemeindemitglieder übernehmen als Lektor/in den Vortrag von Schriftlesungen und Fürbitten in den Gottesdiensten.
Die Lesungen des Wortes Gottes sind wesentliche Elemente der Liturgie. Immer, wenn in der Kirche aus der Heiligen Schrift gelesen wird, spricht Gott selbst zu seinem Volk. Der Lektor/die Lektorin ist in erster Linie Diener/Dienerin des Wortes Gottes. Sie verrichten ihren Dienst nicht, weil ihnen da besondere Ehre der Gemeinde zu Teil wird. Sie dienen dem Wort Gottes und letztlich Gott selbst. Er/sie hat das Wort Gottes zu verkünden. Als VertreterIn der Gemeinde leiht er/sie Gott die Stimme. Er/sie muss nicht selbst überzeugen – sie lassen sich vom Wort berühren und tragen es dann mit Eifer und Begeisterung vor.
Schola / Kinderchor
PL
Schola to najmłodsza, dziecięco-młodzieżowa grupa formacyjna Polskiej Misji Katolickiej w Wiesbaden. Schola jest prowadzona przez państwa Aleksandrę i Patryka Błaszak.
Próby scholi odbywają się w soboty o godzinie 14:00 w salkach parafialnych w Piushaus. Zapraszamy wszystkie dzieci lubiące śpiewać lub grające na jakimś instrumencie.
Odwiedź nasz kanał Youtube i nasz profil Facebook.
Nasza strona: www.schola-wiesbaden.net
D
Die Schola ist die jüngste Kinder- und Jugendgruppe der Polnischen Katholischen Mission in Wiesbaden und wird von den Eheleuten Aleksandra und Patryk Błaszak geleitet.
Die Proben der Schola finden samstags um 14:00 Uhr im Pfarrsaal des Piushauses statt. Alle Kinder, die gerne singen oder ein Instrument spielen, sind willkommen.
Besuche unser Youtube-Kanal und unsere Facebook-Seite.
Unsere Webseite: www.schola-wiesbaden.net
Róża różańcowa
„Ja sam również nie pomijałem okazji,
by zachęcać do częstego odmawiania różańca.
Od mych lat młodzieńczych modlitwa ta miała ważne miejsce w moim życiu duchowym (...)
Różaniec towarzyszył mi w chwilach radości
i doświadczenia.
Zawierzyłem mu wiele trosk.
Dzięki niemu zawsze doznawałem otuchy(...)”.
[Jan Paweł II, List Apostolski Rosarium
Virginis Mariae.]
Żywy Różaniec swoje powstanie zawdzięcza Paulinie Jaricot (1799 - 1862).
Przekonana o tym, że dobre uczynki znaczą niewiele, jeśli nie wspiera ich modlitwa, "wymyśliła" w 1825 r. żywy różaniec, coś co było bardzo praktyczne i odpowiadające duchowi czasu. Jaricot zakładała grupy, składające się z 15 osób, z których każda odmawiała codziennie jedną z piętnastu tajemnic różańcowych.
Papież Leon XII w 1827 r. pobłogosławił to dzieło, a Grzegorz XVI wydał dokument zatwierdzające Stowarzyszenie Żywego Różańca.
Do Polski dzieło dotarło w XIX w. W krótkim czasie objęło niemal wszystkie parafie w kraju. Tak jest do dziś.
Róża Różańcowa im. św. Rafała Kalinowskiego, zawiązała się w naszej parafii 14 października 2007r. Liczy oczywiście 20 członków (kobiet i mężczyzn), którzy zgodnie z założeniem wszystkich takich grup modlitewnych, zobowiązani są do:
- codziennego odmawiania - przez kolejne miesiące - jednej z powierzonych na co miesięcznej "wymianie" tajemnicy różańca,
- polecania w odmawianej przez siebie "cząstce" intencji: papieskiej i misyjnej,
- zamawiania w intencji współsióstr i współbraci z Róży, oraz ich rodzin intencji Mszy św.,
- modlitwy za żywych i zmarłych członków róży,
- co miesięcznego spotykania się na tzw. "wymianie tajemnic",
- udziału w przynajmniej 2-3 w roku spotkaniach formacyjno-okolicznościowych,
- duchowego i materialnego wspierania bieżączch potrzeb parafii.
Zelatorką, tj. odpowiedzialną i koordynującą życie grupy jest
p. Anna Iżycka
Wymiana Tajemnic Różańca w każdą pierwszą niedzielę miesiąca po sumie.
Rodziny szensztackie
W parafii istnieje 8 kręgów tzw. Pielgrzymującego Sanktuarium, w których Matka Boża odwiedza rodziny i osoby samotne w obrazie Matki Bożej Trzykroć Przedziwnej.
Pielgrzymowanie Matki Bożej jest inicjatywą apostolską międzynarodowego Ruchu Szensztackiego. Matka Boża, czczona jako Trzykroć Przedziwna Matka i Zwycięska Królowa z Szensztatu, odwiedza rodziny i jednoczy osoby należące do danego kręgu. Goszcząc w każdym domu 3-4 dni, zachęca je do pogłębienia wspólnoty rodzinnej przez spotkanie na wspólnym posiłku, rozmowie i modlitwie.
Członkowie kręgów spotykają się również kilka razy w roku na wspólnej Eucharystii w kapliczce na Freudenberg w Wiesbaden oraz naszym kościele.
Odpowiedzialna za grupę p. Wanda Steinert.
Ruch Szensztacki to międzynarodowy ruch apostolski, działający w Kościele katolickim, założony w 1914 r. przez sługę Bożego o. Józefa Kentenicha oraz chłopców, którzy zawarli przymierze miłości z Matką Bożą. Miejscem powstania jest mała kapliczka w Schönstatt/Vallendar koło Koblencji w Niemczech, znana w 200 kopiach rozsianych po całym świecie jako sanktuarium szensztackie.
Celem Ruchu jest aktywne apostolstwo i aktywizacja katolików świeckich w dziele głoszenia nauki Jezusa Chrystusa. Ruch Szensztacki ma charakter maryjny, pedagogiczny i apostolski.
www.pilgerheiligtum-schoenstatt.de
www.schoenstatt.de
www.szensztat.pl
Grupa AA
Grupa działa przy parafii od 16 grudnia 2008 r. i posiada program realizowany wg tzw. 12 kroków, które przedstawiają się następująco:
- Przyznaliśmy, że jesteśmy bezsilni wobec alkoholu, że przestaliśmy kierować własnym życiem.
- Uwierzyliśmy, że Siła Większa od nas samych może przywrócić nam zdrowie.
- Postanowiliśmy powierzyć naszą wolę i nasze życie opiece Boga, jakkolwiek go pojmujemy.
- Zrobiliśmy gruntowny i odważny obrachunek moralny.
- Wyznaliśmy Bogu, sobie i drugiemu człowiekowi istotę naszych błędów.
- Staliśmy się całkowicie gotowi, aby Bóg uwolnił nas od wszystkich wad charakteru.
- Zwróciliśmy się do Niego w pokorze, aby usunął nasze braki.
- Zrobiliśmy listę osób, które skrzywdziliśmy i staliśmy się gotowi zadośćuczynić im wszystkim.
- Zadośćuczyniliśmy osobiście wszystkim, wobec których było to możliwe, z wyjątkiem tych przypadków, gdy zraniłoby to ich lub innych.
- Prowadziliśmy nadal obrachunek moralny, z miejsca przyznając się do popełnianych błędów.
- Dążyliśmy poprzez modlitwę i medytację do coraz doskonalszej więzi z Bogiem, jakkolwiek Go pojmujemy, prosząc jedynie o poznanie Jego woli wobec nas oraz siłę do jej spełnienia.
- Przebudzeni duchowo w rezultacie tych Kroków staraliśmy się nieść posłanie innym alkoholikom i stosować te zasady we wszystkich naszych poczynaniach.
"Jedynym warunkiem przynależności do AA jest pragnienie zaprzestania picia" (Trzecia Tradycja). Celem spotkań grupy jest pomoc innym alkoholikom. Szczególnie ważne są tzw. mityngi – spotkania otwarte, organizowane przez grupę w każdy poniedziałek.
Zapraszamy wszystkich, którzy chcą się dowiedzieć czegoś więcej o działalności tej grupy, o tym jak wyglądają spotkania. Zapraszamy również tych, którzy potrzebują pomocy i chcą pomagać innym.
kontakt:
prowadzący grupęWaldek tel: 0157 78481303
E-mail: aa-wiesbaden@t-online.de
Spotkania w salach parafialnych przy Lessingstr. 19 w każdą środę o godz. 20.00
Grupa św. Józefa / Männergruppe des Hl. Josefs
PL
Mężczyźni Świętego Józefa (MŚJ) to ruch katolicki skupiający mężczyzn, którzy pragną naśladować przykład św. Józefa – męża Maryi i opiekuna Jezusa – w swoim codziennym życiu.
Charakterystyka ruchu MŚJ:
1. Duchowość inspirowana św. Józefem:
o Św. Józef jest wzorem mężczyzny wiernego Bogu, odpowiedzialnego, pracowitego i pełnego pokory.
o Mężczyźni Świętego Józefa starają się kształtować w sobie te cechy, naśladując jego życie i postawy.
2. Misja i cele:
o Pogłębianie relacji z Bogiem przez modlitwę, sakramenty i Słowo Boże.
o Wzmacnianie tożsamości mężczyzn jako liderów duchowych w rodzinach i wspólnotach.
o Promowanie wartości takich jak czystość, wierność, uczciwość i odpowiedzialność.
3. Spotkania i formacja:
o Mężczyźni spotykają się regularnie, by wspólnie się modlić, rozmawiać o wyzwaniach męskiego życia i wspierać się nawzajem.
o Spotkania mają formę warsztatów, konferencji, modlitw, czy rozważania Pisma Świętego.
4. Działalność praktyczna:
o Organizacja rekolekcji, dni skupienia i wydarzeń dla rodzin.
o Angażowanie się w pomoc dla wspólnot parafialnych oraz działania charytatywne.
5. Hasło i inspiracje:
o „Silni Bogiem!” – ich siła i męstwo wypływają z wiary.
o Św. Józef jest dla nich patronem rodzin, pracy i Kościoła powszechnego.
Dla kogo jest ten ruch?
Ruch MŚJ jest skierowany do wszystkich mężczyzn – młodszych i starszych, samotnych i żonatych, którzy chcą rozwijać się duchowo i moralnie, odnajdując swoje miejsce w Kościele oraz w życiu rodzinnym i zawodowym.
Jeśli jesteś zainteresowany, zapraszamy na nasze spotkania, które odbywają się w drugą i czwartą środę miesiąca po Mszy Świętej o godzinie 18:00.
Serdecznie zapraszamy!
D
Die Männer des Heiligen Josef (MŚJ) sind eine katholische Bewegung, die Männer vereint, die in ihrem täglichen Leben dem Vorbild des hl. Josef – dem Ehemann Marias und Beschützer Jesu – nacheifern möchten.
Charakteristik der MŚJ-Bewegung:
1. Spiritualität inspiriert vom hl. Josef:
o Der hl. Josef ist ein Vorbild für einen Mann, der Gott treu, verantwortungsbewusst, fleißig und demütig ist.
o Die Männer des Heiligen Josef streben danach, diese Eigenschaften zu entwickeln, indem sie seinem Leben und seinen Einstellungen nacheifern.
2. Mission und Ziele:
o Vertiefung der Beziehung zu Gott durch Gebet, Sakramente und das Wort Gottes.
o Stärkung der Identität der Männer als geistliche Leiter in Familien und Gemeinschaften.
o Förderung von Werten wie Reinheit, Treue, Ehrlichkeit und Verantwortungsbewusstsein.
3. Treffen und Formung:
o Die Männer treffen sich regelmäßig, um gemeinsam zu beten, über die Herausforderungen des Männerlebens zu sprechen und sich gegenseitig zu unterstützen.
o Die Treffen haben die Form von Workshops, Konferenzen, Gebeten oder der Betrachtung der Heiligen Schrift.
4. Praktische Aktivitäten:
o Organisation von Exerzitien, Einkehrtagen und Veranstaltungen für Familien.
o Engagement für die Unterstützung von Pfarrgemeinschaften und karitative Aktivitäten.
5. Leitsatz und Inspiration:
o „Stark mit Gott!“ – Ihre Stärke und Männlichkeit entspringen dem Glauben.
o Der hl. Josef ist für sie der Patron der Familien, der Arbeit und der gesamten Kirche.
Für wen ist diese Bewegung gedacht?
Die Bewegung MŚJ richtet sich an alle Männer – jüngere und ältere, alleinstehende und verheiratete –, die sich geistlich und moralisch weiterentwickeln möchten, um ihren Platz in der Kirche sowie im Familien- und Berufsleben zu finden.
Wenn du interessiert bist, laden wir dich zu unseren Treffen ein, die jeden zweiten und vierten Mittwoch im Monat nach der Heiligen Messe um 18:00 Uhr stattfinden.